Knocknarea

wapienna góra wznosząca się na 327 m, na półwyspie Cúil Irra, kilka kilometrów od miasta Sligo. Najlepiej widać jej olbrzymie białe ściany od strony plaży położonej w miasteczku Strandhill. Od drugiej strony wygląd jest zupełnie inny, widać górę pokrytą szerokimi łąkami.  Ciekawostką jest także nazwa, w irlandzkim języku Cnoc –  oznacza wzgórze jednak druga część nazwy ma wiele sugestii:  Cnoc na Riabh czyli  wzgórze z paskami,  Cnoc na Riogha – wzgórze królów, jak również  Cnoc na Ré – wzgórze Księżyca, chociaż na tablicy informacyjnej którą napotkamy podczas wejścia na górę nazwa irlandzka podana jest jako  Cnoc na Riabh (wzgórze z paskami).

Na górę można wejść z kilku stron. Ze strony którą my wybraliśmy, dojechać można samochodem od  drogi krajowej N4 prowadzącej ze Sligo do Dublina. Kierowaliśmy się na Strandhill, a następnie drogowskazy w kolorze brązowym wskazują na Knocknarea. Przygotowany jest tam mały parking na którym zostawiliśmy samochód i reszta około 25 minutowej drogi pieszo. Jest wyznaczony szlak na którym umieszczonych jest kilka tablic informacyjnych, które umożliwiają nam poznanie terenu. Kiedy wspinamy się na szczyt po prawej stronie można podziwiać BenBulbena, chyba najbardziej charakterystyczną ze względu  na swój wygląd górę ze wszystkich okalających Sligo. W połowie drogi do szczytu można zauważyć niewielki ruiny, to The Deserted Village (opuszczona wioska), osada, która według informacji na tablicy istniała od początku  1800 roku i zamieszkiwało ją około 10 rodzin, jednak już w 1858 roku nie zarejestrowana tam żadnej ludności, co oznaczałoby że mieszkańcy  prawdopodobnie opuścili osadę w latach głodu (1848).  

Na samym szczycie ustawiony jest kopiec luźnych kamieni,  o średnicy 60 m i wysokości 10 m. Budowa jego jest datowana na około 3600 lat przed naszą erą i jest on poświęcony legendarnej królowej Connachtu, Mebd, czasem podawane jest także Maeve, kamienne murki, wrzosowiska i jeszcze trzy inne grupy budowli pochodzących z okresu neolitu. Są to mniejsze grobowce, które mogły być jako pomniki pogrzebowe lub spełniały rolę rytualne,  okrągłe domy, które prawdopodobnie służyły nie do zamieszkania stałego na szczycie a jako schronienie podczas pobytu ludzi w celach rytualnych. Ostatni element to ziemskie banki, przypominające jakby gliniane ogrodzenie mające na celu zamknięcie górnej części góry lub wyznaczające wejście na nią. Nie pełniły raczej roli obronnej a jako ciekawostkę można podać, że nic podobnego nie znaleziono nigdzie więcej w Irlandii, jako pochodzących z okresu neolitu. 

Widoki, to z jednej strony Strandhill, widok na ocean i zatokę Ballisodare, obok dwie małe wysepy Magiuns i Coney, małe lokalne lotnisko – Sligo, latarnia morska położona na malutkiej wysepce, plaża Rosses Point,  Benbulben, z drugiej strony miasto Sligo, kilka wzgórz których nazwy możemy poznać na tablicach informacyjnych i w oddali kiedy jest dobra pogoda, Carrowkeel. Warto ze sobą wziąć lornetkę lub lunetkę no i  aparat fotograficzny. 



Mapka Google

 

 

Polub nas i udostępnij:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Top